Διενεργείστε Πολύτιμη Έρευνα για τον Απειλούμενο Αλιευτικό Τομέα της Γάζας

Διενεργείστε Πολύτιμη Έρευνα για τον Απειλούμενο Αλιευτικό Τομέα της Γάζας

Ζητήματα

· Το στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα στην τροφή

· Οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι από τις παράνομες στρατιωτικές ενέργειες

Στη Γάζα, το ψάρεμα μπορεί να αποβεί μοιραίο. Ο Ισραηλινός Στρατός αγνοεί τη Συμφωνία του Όσλο -που παρέχει στους Παλαιστινίους της Γάζας το δικαίωμα να ψαρεύουν- και τη διεθνή νομοθεσία που ορίζει μία ζώνη 20 ναυτικών μιλίων (νμ) για τους Παλαιστινίους. Έτσι οι ψαράδες περιορίζονται σε μια ζώνη αλιείας 6 νμ, απαγορευτική για το βιοπορισμό τους και για να θρέψουν τις οικογένειές τους. Ακόμη και εντός της ζώνης των 6 νμ ο ισραηλινός στρατός βάλλει εναντίον των ψαράδων.

Επίσης, αυτός ο παράνομος περιορισμός στην τωρινή ζώνη αλίευσης επιτρέπει την πρόσβαση αποκλειστικά στη ρηχή παράκτια ζώνη. Δηλαδή μια ζώνη αναπαραγωγής και ανάπτυξης, που κανονικά προστατεύεται από την αλιευτική δραστηριότητα και χρησιμεύει για την αύξηση του υποθαλάσσιου πληθυσμού, πέφτει θύμα υπέρ-αλίευσης.

Στην πάροδο περισσότερων από τριάντα χρόνων, η περιοχή αλίευσης στην οποία έχουν πρόσβαση οι παλαιστίνιοι ψαράδες περιορίζεται συστηματικά, μειώθηκε από τα γιγαντιαία 75.000 τ.χ. (πριν το 1978, όταν συμπεριλάμβανε και τα ύδατα της χερσονήσου του Σινά), στα 1.100 τ.χ. (μετά το 1978), σε περίπου 300 τ.χ. σήμερα.

Σήμερα, υπάρχουν περίπου 3.000 καταγεγραμμένοι ψαράδες και άλλοι 2.000 άνθρωποι που εξαρτώνται έμμεσα από την αλιευτική βιομηχανία στη Γάζα. Επιπλέον 35.000 Παλαιστίνιοι (με βάση τις εφταμελείς οικογένειες) εξαρτώνται από το αλιευτικό εισόδημα και τη σχετική βιομηχανία. Μια ψαριά μπορεί να έχει ανεκτίμητη αξία για το 1,4 εκατομμύριο των αγωνιζόμενων Παλαιστινίων της Γάζας.

Τώρα, υπό την προστασία του ισραηλινού ναυτικού, ισραηλινά σκάφη αλιεύουν σε μια περιοχή που νόμιμα ανήκει στους παλαιστινίους ψαράδες. Οι ισραηλινοί αλιείς είναι εκείνοι που έχουν πρόσβαση στα ακριβά είδη όπως ο τόνος και το σκουμπρί που βρίσκονται μόνο στη ζώνη των είκοσι μιλίων και πέρα απ’ αυτήν. Τα ψάρια πιάνονται τώρα από ισραηλινούς ψαράδες οι οποίοι στη συνέχεια τα πουλάνε σε υψηλές τιμές σε όποιον Παλαιστίνιο είναι σε θέση να τ’ αγοράσει.

Περιβαλλοντικό ζήτημα

Εκφράζονται ανησυχίες για την υπέρ-αλίευση πελαγικών και βαθύβιων ψαριών. Ειδικά στη ρηχή παράκτια ζώνη, τα είδη των ψαριών απειλούνται σοβαρά επειδή οι ψαράδες χρησιμοποιούν δίχτυα για να πιάνουν μικρά, νεαρά ψάρια. Ο ραβδωτός θαλάσσιος σπάρος (Lithognathus mormyrus) είναι ένα ιδιαίτερο είδος που απειλείται απ’ αυτή τη μέθοδο. Έρευνες που διενεργήθηκαν από διεθνείς ψαράδες προερχόμενους από τρεις κοινότητες αλιείας συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι η εντατική αλίευση μειώνει τη δυνατότητα ύπαρξης μιας βιώσιμης βιομηχανίας.

Τι μπορείτε να γίνει;

· Απευθύνουμε έκκληση σε Ερευνητικά Ινστιτούτα Αλιείας σε όλο τον κόσμο να διεξάγουν έρευνες και να προωθήσουν την τεχνολογική εξέλιξη του αλιευτικού τομέα της Γάζας.

· Ζητάμε από τα μέλη της αλιευτικής κοινότητας να μιλήσουν και να καταγγείλουν αυτή την κατάσταση.

· Επιπλέον τους καλούμε να συμμετέχουν στη διεθνή πρωτοβουλία Ελεύθερη Γάζα (Free Gaza) ως ανεξάρτητοι ερευνητές όταν θα σαλπάρουμε για τη Γάζα το φθινόπωρο.

· Τους καλούμε να διεξάγουν επιτόπιες έρευνες για να αποκαλύψουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της υπέρ-αλίευσης που έχουν πλήξει τους κατοίκους της Λωρίδας της Γάζας.

Σας παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας μέσω της ιστοσελίδας μας, ή στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση, ή τηλεφωνικά

Ιστοσελίδα: www.freegaza.org

Κεντρική Επικοινωνία: friends@freegaza.org

Βρετανία: +44.77.39.14.70.95

Ισραήλ: +972.546.327.736

Λίβανος: + 00.96.13.812.393

Ισπανία: +34.93.441.70.79

ΗΠΑ Καλιφόρνια: 01-510-236-533 Μεσοδυτικά: 01-816-805-7133

Ελλάδα: +6977238673

Πρόσφατα στοιχεία:

West Bank and Gaza Strip Comprehensive Food Security and Vulnerability Analysis (CFSVA) http://overfishing.org/.../2007_OCHA_special_report_gaza_fisheries.pdf

United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs: Gaza Fishing: An Industry in Danger http://overfishing.org/.../2007_gaza_WFP_food-security.pdf

Και τώρα τι γίνεται;

Αποσπάσματα από το άρθρο:

The Situation in Palestine: A Trap of Miserable Choices and Dead Ends

Του Nassar Ibrahim, από Alternative Information Center (AIC)

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2007

…

Τα αποτελέσματα των δημοτικών και βουλευτικών εκλογών του 2006 έφεραν στο προσκήνιο μία σειρά δεδομένων:

* Η Χαμάς ελέγχει την πλειοψηφία των θέσεων του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου και των δήμων στις μεγαλύτερες παλαιστινιακές πόλεις στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα.

* Απώλεια, για πρώτη φορά, του καθολικού ελέγχου των θεσμών της Παλαιστινιακής Αρχής από τη Φατάχ. Αυτό οδήγησε για πρώτη φορά την πολιτική και κοινωνική παλαιστινιακή πραγματικότητα σε μια διαδικασία κατακερματισμού και μιας ριζοσπαστικής και βαθιάς αναδιάρθρωσης.

* Περιθωριοποίηση όλων των δημοκρατικών παλαιστινιακών πολιτικών δυνάμεων (Δημοκρατικό Μέτωπο, Λαϊκό Μέτωπο, Κόμμα του Λαού - PFLP, DFLP, PPP) στο πλαίσιο των εκλογικών αποτελεσμάτων. Αυτό στέρησε από την παλαιστινιακή κοινωνία το ρόλο που θα μπορούσαν να έχουν διαδραματίσει αυτές οι δυνάμεις στον έλεγχο της κλιμακούμενης έντασης ανάμεσα στους δύο πολιτικά και κοινωνικά αντιμαχόμενους πόλους.

* Η παλαιστινιακή κοινωνία έφτασε σ’ ένα πρωτοφανές στάδιο πόλωσης, κατά την οποία η σύγκρουση εκτυλίχθηκε γύρω από τη Φατάχ και τη Χαμάς. Οι λοιπές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που απαρτίζουν τον παλαιστινιακό κοινωνικοπολιτικό ιστό αποκλείστηκαν και αντιμετωπίστηκαν ως μη υφιστάμενες.

* Οι ΗΠΑ, η Ευρώπη και το Ισραήλ και οι περισσότερες αραβικές χώρες κήρυξαν μποϊκοτάζ στη Χαμάς, επιβλήθηκε μια οικονομική πολιορκία στον παλαιστινιακό λαό, την οποία οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι εξέλαβαν ως συλλογική τιμωρία για τη δημοκρατική εκλογή τους.

Υπό το φως των δεδομένων αυτών, άρχισαν να αναπτύσσονται οι συνθήκες για τη δημιουργία μιας διπλής εξουσίας μέσα στην παλαιστινιακή πολιτική και κοινωνική σκηνή. Από τη μία πλευρά, η Χαμάς ελέγχει την πλειοψηφία των θέσεων στο Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο και στους δήμους στις πιο σημαντικές πόλεις της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας. Από την άλλη, η Φατάχ ελέγχει τον προεδρικό θεσμό, τις υπηρεσίες ασφάλειας και τους αστικούς θεσμούς της Παλαιστινιακής Αρχής (διάφορα υπουργεία).

Αυτή η κατάσταση άρχισε σύντομα να τροφοδοτεί έναν αγώνα εξουσίας. Η Φατάχ συνέχισε να συμπεριφέρεται ωσάν να μην είχε απολέσει την εξουσία της, στηριζόμενη στο γεγονός ότι ήλεγχε τις υπηρεσίες ασφάλειας (προεδρική ασφάλεια, εθνική ασφάλεια, μυστικές υπηρεσίες και προληπτική ασφάλεια). Την ίδια στιγμή, άρχισε να εντείνει την πίεση της εναντίον της Χαμάς (απεργίες και διαδηλώσεις για την πληρωμή των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων).

Συνακόλουθα, η Χαμάς θεωρούσε δικαίωμά της ο ρόλος της στους θεσμούς της Παλαιστινιακής Αρχής και στις υπηρεσίες ασφάλειας να εξισωθεί με τη σαρωτική εκλογική της νίκη, και συνεπώς άρχισε να εξισώνει την εκλογική της νομιμότητα με τη νομιμότητα στον τομέα της ασφάλειας. Στη Γάζα πήρε την πρωτοβουλία να σχηματίσει την εκτελεστική δύναμη και έτσι δημιούργησε γρήγορα τις συνθήκες για μια σύγκρουση εξουσίας μεταξύ των δύο πόλων.

Επιπλέον, παρά την ήττα της, η Φατάχ δεν αναγνώρισε πραγματικά την εξουσία της Χαμάς. Και η Χαμάς, παρά τη νίκη της, δεν μπορούσε να εξασκήσει την εξουσία της όπως είχε οραματιστεί. Όλα αυτά συνοδεύονταν από διαρκείς εκστρατείες υποκίνησης και κινητοποίησης: η Φατάχ κατηγορούσε τη Χαμάς ότι προωθεί μια εξτρεμιστική θρησκευτική ατζέντα συνδεόμενη με εξωτερικές δυνάμεις. Έλεγε επίσης ότι το κίνημα δεν διαθέτει ένα ρεαλιστικό πολιτικό σχέδιο. Από την άλλη πλευρά η Χαμάς κατηγορούσε τη Φατάχ ότι εφαρμόζει μια αμερικανική πολιτική ατζέντα και ότι τροφοδοτεί και ενισχύει τη διαφθορά μέσα στην παλαιστινιακή κοινωνία.

….

Αυτό οδήγησε στη δημιουργία μιας διπλής εξουσίας στην παλαιστινιακή πολιτική σκηνή και έθεσε τη βάση για το ξέσπασμα της ενδοπαλαιστινιακής σύγκρουσης στη Λωρίδα της Γάζας. Οι συγκρούσεις έληξαν με τη Χαμάς να αναλαμβάνει τον έλεγχο της Λωρίδας. Τα γεγονότα έκτοτε εκτυλίχθηκαν γρήγορα – ο Μαχμούντ Αμπάς ανακοίνωσε τη διάλυση της κυβέρνησης εθνικής ενότητας και κήρυξε την εκτελεστική δύναμη που σχημάτισε η Χαμάς στη Γάζα παράνομη. Περιέγραψε τις ενέργειες της Χαμάς ως πραξικόπημα ενάντια στη νομιμότητα. Την ίδια στιγμή ο Αμπάς, έδωσε εντολή στον Σαλάμ Φαγιάντ να σχηματίσει έκτακτη κυβέρνηση, που ορκίστηκε από τον πρόεδρο Αμπάς στις 17 Ιουνίου 2007. Κατά συνέπεια ερχόμαστε αντιμέτωποι με νέα δεδομένα και μια νέα πραγματικότητα στην Παλαιστίνη, τα οποία είναι εξαιρετικά μπλεγμένα μεταξύ τους και περίπλοκα.

Μια Ανάλυση της Νέας Κατάστασης

Εκείνοι που εξαπατώνται σκεπτόμενοι ότι τα πράγματα κατευθύνονται προς μία οριστική λύση είναι βαθιά λαθεμένοι. Αντίθετα, η πορεία των γεγονότων και οι αντιδράσεις που ακολούθησαν, που στερούνται κάθε λογικής, θα σπρώξουν την παλαιστινιακή πραγματικότητα και τα πολιτικά σχέδια σ’ ένα νέο κύκλο απώλειας και σύγχυσης.

Πράγματι, η Χαμάς πήρε τον έλεγχο της Λωρίδας της Γάζας και τοποθέτησε τις σημαίες της σε κάθε γωνιά της. Και μετά τι; Ποια είναι τα επόμενα βήματα;

Και ναι, διακηρύχθηκε ο σχηματισμός μιας κυβέρνησης έκτακτης ανάγκης στη Δυτική Όχθη. Ωραία, και μετά τι; Ναι, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ κατάφεραν να εξωθήσουν τον παλαιστινιακό λαό και τις πολιτικές του δυνάμεις στην εσωτερική σύγκρουση και σε διασπάσεις και σ’ ένα νέο κύκλο δημιουργικού χάους… εντάξει, και μετά τι;

Η αλήθεια είναι, είτε το ήθελαν είτε όχι, ότι όλοι εισήλθαν σ’ αυτό το νέο κύκλο σύγκρουσης, ο οποίος θα γίνεται ολοένα και πιο περίπλοκος και μπλεγμένος. Όποιος πιστεύει ότι κέρδισε το γύρο με το τελικό χτύπημα (είτε στρατιωτικό, είτε πολιτικό) είναι βαθιά λαθεμένος. Τα ίδια δύσκολα ερωτήματα, προκλήσεις και επιλογές εξακολουθούν να κυκλώνουν τον καθένα. Παρά τον έλεγχό της στη Λωρίδα της Γάζας, η Χαμάς εξακολουθεί να τροχιοδρομεί μέσα στο πηγάδι της σύγκρουσης και των ισορροπιών δύναμης που την κυβερνούν αντικειμενικά και υποκειμενικά. Συνεπώς είναι ανίκανη να ξεφύγει από τον ανασχετικό παράγοντα της παλαιστινιακής πραγματικότητας που μαστίζεται από πολιτικές/κοινωνικές/οικονομικές/στρατηγικές προκλήσεις. Από την άποψη αυτή καμία εξουσία στη Γάζα δεν αρκεί, όπως και καμία εμμονή στη νομιμότητα της διαλυμένης κυβέρνησης εθνικής ενότητας και στην άρνηση της αναγνώρισης της κυβέρνησης του Σαλάμ Φαγιάντ.

Τελικά, πρέπει να παρουσιάσει ένα όραμα κι ένα σχέδιο που να υπερβαίνει τα σύνορα της Λωρίδας της Γάζα και πρέπει να αναζητήσει μια πολιτική λύση κι ένα όραμα που να της επιτρέψει να βγει από τα τείχη των γκέτο που την περικυκλώνουν.

Είχε όντως επίγνωση η Χαμάς του βάθους της κρίσης στην οποία εισερχόταν; Ή προχώρησε αμέριμνα στην παγίδα, μόνο και μόνο για να βρεθεί πολιορκημένη πολιτικά, οικονομικά και διπλωματικά… και συνεπώς πως θα φερθεί; Ποιες είναι οι διαθέσιμες επιλογές της προκειμένου να βγει από την παγίδα και περιορίσει τις απώλειές της στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό;

Όσο για τη Φατάχ και τον πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς, δεν βρίσκονται σε καλύτερη θέση. Τα περιθώρια κινήσεων θα παραμείνουν στενά και γι’ αυτούς. Η κήρυξη μιας κυβέρνησης έκτακτης ανάγκης συνιστά μια μορφή αντίδρασης και θα αποτύχει να αντιμετωπίσει τα συστατικά των παλαιστινιακών πολιτικών, κοινωνικά και οικονομικών αντιφάσεων. Συνεπώς, κουβέντες και ψευδαισθήσεις, όπως το ότι η κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης είναι νόμιμη και ότι εκπροσωπεί ολόκληρο τον παλαιστινιακό λαό στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, δεν αρκούν. Τελικά θα έρθουν αντιμέτωποι με το τείχος της πραγματικότητας. Πως θα ασκήσει αυτή η κυβέρνηση στην πράξη την εξουσία της στη Λωρίδα της Γάζας;

Επομένως η κυβέρνηση του Σαλάμ Φαγιάντ θα αντιμετωπίσει μια σειρά από βασικές προκλήσεις:

Πρώτον: Πρέπει να αποδείξει την ύπαρξη και τη νομιμότητά της στη Λωρίδα της Γάζας, διαφορετικά θα θεωρηθεί και θα αντιμετωπισθεί ως μια κυβέρνηση της οποίας η δικαιοδοσία δεν υπερβαίνει τη Δυτική Όχθη.

Δεύτερον: Πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι χωρίς το «μαξιλάρι» των πολιτικών δυνάμεων, θ’ αντιμετωπίσει δύσκολα ερωτήματα αναφορικά με την εθνική της νομιμότητα. Στο τέλος-τέλος είναι μια ομάδα ανεξάρτητων προσωπικοτήτων και τεχνοκρατών. Ωστόσο, τα ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει δεν περιορίζονται σε διοικητικά και υπηρεσιακά θέματα ή στη διανομή των μισθών. Η παλαιστινιακή υπόθεση είναι πρώτα και κύρια μια πολιτική υπόθεση και είναι αδύνατο να διαχωριστούν τα πολιτικά από τα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα.

Τρίτον: Είναι αντιμέτωπη με την πιο σημαντική και επικίνδυνη πρόκληση απ’ όλες, που προβάλει στην ικανότητά της να μην πέσει στην παγίδα της αμερικανό-ευρωπαίο-ισραηλινής γενναιοδωρίας που έχει ανοίξει τις πόρτες της προς όλες τις κατευθύνσεις. Αυτό είναι κάτι που η πλειονότητα του παλαιστινιακού λαού δεν θα εκλάβει ως μια αθώα χειρονομία. Αντίθετα θα το αντιμετωπίσει με σκεπτικισμό και ανησυχία, μια μορφή πολιτικού ελέγχου πάνω στην κυβέρνηση έκτακτης ανάγκης. Η αμερικανική κυβέρνηση και το Ισραήλ έσπευσαν με την ταχύτητα του φωτός να κηρύξουν την απόλυτη υποστήριξή τους προς την κυβέρνηση του Σαλάμ Φαγιάντ, την άμεση άρση της οικονομική πολιορκίας και το Ισραήλ να ανακοινώσει ότι θα απελευθερώσει τα χρήματα των δασμών. Όλα αυτά έλαβαν χώρα τις πρώτες στιγμές της απόδοσης εντολής στον Φαγιάντ να σχηματίσει κυβέρνηση, πριν ακόμη αυτή η κυβέρνηση ανακοινώσει την πολιτική και κοινωνική της πλατφόρμα.

Αυτή η πραγματικότητα θα δημιουργήσει μια σοβαρή απειλή και θα ζωγραφίσει την έκτακτη κυβέρνηση προσδεμένη στα τανκ της αμερικανικής, ευρωπαϊκής και ισραηλινής οικονομικής υποστήριξης. Αυτή η κίνηση άνοιξε μια παγίδα προς την οποία κινείται με ταχύτητα η Φατάχ, συνειδητά ή μη, και θα της αποστερήσει την όποια δυνατότητα να πείσει τον παλαιστινιακό λαό για την πολιτική και κοινωνική της πλατφόρμα. Η τελική εξίσωση θα μοιάζει ωσάν η κυβέρνηση της Χαμάς να τιμωρήθηκε για την επιμονή της στην επιλογή της αντίστασης και των εθνικών δικαιωμάτων, ενώ η έκτακτη κυβέρνηση ανταμείβεται για την προθυμία της να εκχωρήσει αυτά τα δικαιώματα.

….

Και μετά τι;

Η Χαμάς μπορεί να πιστεύει ότι κατάφερε μια σημαντική νίκη παίρνοντας τον έλεγχο της Λωρίδας της Γάζας και η Φατάχ μπορεί να πιστεύει ότι κατάφερε να σπρώξει τη Χαμάς στην παγίδα της Γάζας και ότι τώρα είναι ικανή να προχωρήσει με το επιτυχημένο και διεθνώς αποδεκτό μοντέλο της για τη Δυτική Όχθη. Κατά παρόμοιο τρόπο οι ΗΠΑ μπορεί να εμφανίζονται ότι πέτυχαν να απομονώσουν τη Χαμάς και να διαμελίσουν την παλαιστινιακή πολιτική δομή, και τελικά να κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα καθεστώς αυστηρής κατηγοριοποίησης στην Παλαιστίνη μεταξύ μετριοπαθών και εξτρεμιστών.

…

Εντούτοις, παρόλα όσα έγιναν, όλα τα μέρη πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η παλαιστινιακή κατάσταση έγινε ακόμη πιο περίπλοκη και δεν έχει ούτε κατά διάνοια κριθεί. Συνεπώς θα πρέπει να είναι προσεκτικοί ώστε να μην τρέφουν μεγάλες προσδοκίες, επειδή οι επιλογές θα εξακολουθήσουν να καθορίζονται από την ισορροπία δυνάμεων σε κίνηση και από τα βασικά πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα που θέτουν.

Μ’ αυτή την έννοια η Χαμάς πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι ο εθνικός της ρόλος δεν τελειώνει στα σύνορα της Λωρίδας της Γάζας. Απαιτείται να δώσει απαντήσεις στον παλαιστινιακό λαό, όπου κι αν αυτός βρίσκεται. Πρέπει να καθορίσει την πολιτική και κοινωνική της πλατφόρμα ξεκάθαρα, με τρόπο που να αντανακλά τη λογική επίγνωση των αντικειμενικών και υποκειμενικών δυνάμεων που καθορίζουν αυτή τη σύγκρουση. Επιπλέον πρέπει επίσης να αναγνωρίσει τα όρια της δικής της δύναμης. Παρά τη στρατιωτική ήττα της στη Γάζα, η Φατάχ εξακολουθεί να αποτελεί μια αποτελεσματική εξουσία και μια υπολογίσιμη δύναμη την οποία μόνο οι παράτολμοι θα αποπειρούνταν να παρακάμψουν. Η Χαμάς θα πρέπει επίσης να μην εξετάσει τα γεγονότα στη Γάζα αποκλειστικά από τη δική της πλευρά, αλλά και να αναγνωρίσει την οξύτητα του σοκ που δημιούργησαν στην παλαιστινιακή συνείδηση και στη συλλογική μνήμη, δεδομένων των αιματηρών συγκρούσεων που έλαβαν χώρα. Οι επιπτώσεις αυτής της σύγκρουσης θα μορφώσουν επίσης την εικόνα και το ρόλο της Χαμάς. Κανένας παλαιστίνιος πατριώτης δεν θα δικαιολογήσει ή θα ξεχάσει ουδέποτε την όποια δύναμη συμμετείχε σ’ αυτή τη σφαγή που παραβίασε την ιερότητα του παλαιστινιακού αίματος και της παλαιστινιακής συνείδησης και τους έπληξε ολόψυχα.

Θα αναζητήσει γέφυρες η Χαμάς – ή θα τις χτίσει εάν δεν υπάρχουν – για να εξασφαλίσει την έξοδό της από το γκέτο της Γάζας; Θα αναλογιστεί τη συμπεριφορά της και θα εκτιμήσει το ρόλο της ώστε να αναγνωρίσει τελικά ότι τα εκλογικά αποτελέσματα του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου και των δημοτικών συμβουλίων δεν σημαίνουν ότι συνιστά το μοναδικό πεπρωμένο του παλαιστινιακού λαού και ότι επομένως πρέπει να οικοδομήσει έναν κοινό τόπο μαζί με άλλους (τη Φατάχ και τις δημοκρατικές και εθνικές δυνάμεις κλπ); Αυτό συμβαίνει επειδή η επιλογή του διαλόγου και της εθνικής ενότητας στη βάση του προγράμματος της παλαιστινιακής εθνικής συναίνεσης παραμένει η μοναδική δυνατή ρεαλιστική επιλογή για την έξοδο από τον κύκλο των εσωτερικών συγκρούσεων, του διαμελισμού και της κουλτούρας της άρνησης και του αποκλεισμού του άλλου.

Όσο για τη Φατάχ, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η ισορροπία δυνάμεων στην Παλαιστίνη έχει αλλάξει και δεν δύναται πλέον να συνεχίσει την πολιτική της κυριαρχίας της ωσάν να μη συνέβη τίποτα. Πρέπει επίσης να συνειδητοποιήσει ότι ο σχηματισμός μιας έκτακτης κυβέρνησης και η ήρεμη αντίδραση της Χαμάς σ’ αυτό (στη Δυτική Όχθη) δεν σημαίνει ότι η τελευταία έχει υποταχθεί στο στάτους κβο. Η Χαμάς έχει επίσης αναδειχθεί σε υπολογίσιμη δύναμη η οποία δεν είναι ούτε εύκολο, αλλά ούτε και σώφρον να παρακαμφθεί. Επίσης σε λαϊκό και στρατιωτικό επίπεδο συνιστά μια λανθάνουσα δύναμη, η οποία στην ανάγκη μπορεί να ωθήσει τα μέλη της να δράσουν για να εφαρμόσουν το όποιο σχέδιο. Εκείνοι που βασίζουν τους υπολογισμούς τους στην υπόθεση ότι η Χαμάς δεν έχει τη δυνατότητα να αντισταθεί στη Δυτική Όχθη είναι βαθιά νυχτωμένοι. Ένας τέτοιος συλλογισμός αντανακλά μια αφελή ανάλυση, που μπορεί επίσης λόγω λανθασμένων υπολογισμών, να οδηγήσει τη Δυτική Όχθη σ’ ένα πύρινο κύκλο σύγκρουσης μέσα στον οποίο όλοι θα καούν. Η Φατάχ πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει την υποχρεώση να επανεκτιμήσει τις πράξεις και τις επιλογές της.

…

Συνεπώς η Φατάχ βρίσκεται σ’ ένα σταυροδρόμι. Πρέπει να ψάξει και να βρει ένα σημείο σύγκλισης με τους άλλους με τρόπο που να διασφαλίζεται η παλαιστινιακή υπόθεση, το απελευθερωτικό της σχέδιο και η πολιτική και κοινωνική του συνέχεια. Αυτό δεν είναι εφικτό παρά μόνο αν υπάρξει δέσμευση στις αρχές της εθνικής ενότητας ως της μοναδικής επιλογής και στην εγκατάλειψη της πολιτικής του αποκλεισμού και της κυριαρχίας.

Ωστόσο τι γίνεται με τις εκατοντάδες παλαιστινιακές δημοκρατικές δυνάμεις, θεσμούς της κοινωνίας πολιτών και μη κυβερνητικούς οργανισμούς σε όλη την παλαιστινιακή κοινωνία; Μπροστά σ’ αυτή την έντονη πόλωση και τις αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ Φατάχ και Χαμάς, φαίνεται ότι το μεγαλύτερο χάσμα είναι το κενό των παλαιστινιακών δημοκρατικών δυνάμεων (Λαϊκό Μέτωπο, Δημοκρατικό Μέτωπο, Κόμμα του Λαού, FIDA και η Παλαιστινιακή Εθνική Πρωτοβουλία). Οι πρόσφατες εξελίξεις αποκάλυψαν τις τραγικές συνέπειες της απουσίας τους. Λόγω της αδυναμίας τους και του ασταθούς τους ρόλου, έχασαν την ευκαιρία να παίξουν το ρόλο της ενεργούς δύναμης που θα επέβαλε τάξη στην ένταση των αντιθέσεων ανάμεσα στους δύο πόλους που μάχονταν για την εξουσία. Αυτές οι δυνάμεις σπρώχθηκαν στο περιθώριο, παρά τη σωφροσύνη και την ηθική της κοινωνικής και εθνικής προοπτικής τους. Όταν η κατάσταση έφτασε στη σύγκρουση και στην ένοπλη αντιπαράθεση για την επίλυση των εσωτερικών αντιφάσεων, τα παρακάλια και οι εκκλήσεις από τις δυνάμεις αυτές ήταν ανεπαρκή. Η κατάσταση έχρηζε μιας πρωτοβουλίας που θα κατεύθυνε την κοινή γνώμη να αντιδράσει στον παραλογισμό των εσωτερικών συγκρούσεων. Αλλά η ικανότητα να διαδραματιστεί αυτός ο ρόλος απαιτεί μια δυναμική και ισχυρή δύναμη που θα μπορούσε να επιβάλει μια ατζέντα και να θέσει όρια στα δύο κόμματα. Ο πιο σημαντικός όρος για την επιτυχία μιας τέτοιας αποστολής είναι η ενοποίηση των δημοκρατικών δυνάμεων και η ανάπτυξη της δημοκρατικής επιλογής πολιτικά και κοινωνικά ως μίας ενεργούς επιλογής ικανής να έχει αποτελέσματα. Θα έπρεπε επίσης να μπορεί να εμπλακεί σ’ αυτή τη σύγκρουση και να οικοδομήσει ένα ισχυρό κοινωνικό κίνημα και να μην αφήσει την παλαιστινιακή κοινωνία και το εθνικό σχέδιο στο έλεος των μαχών και των συγκρούσεων ανάμεσα στη Φατάχ και τη Χαμάς.

Με την ίδια λογική μπορούμε να εκτιμήσουμε το ρόλο και την αποτελεσματικότητα των λεγόμενων θεσμών της παλαιστινιακής κοινωνίας πολιτών και των ΜΚΟ, που πάντοτε αυτοαποκαλούνταν προστάτες της παλαιστινιακής κοινωνίας και του δημοκρατικού χαρακτήρα της. Ωστόσο αποκάλυψαν την ανεπάρκειά τους και απέδειξαν πόσο ανίσχυρες είναι όταν δεν ξεσηκώθηκαν ή δεν αντέδρασαν στα επικίνδυνα γεγονότα που σάρωσαν την παλαιστινιακή κοινωνία από τις εκλογές του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου μέχρι και το ξέσπασμα των εσωτερικών συγκρούσεων. Οι ανεπάρκειες αυτών των θεσμών, οργανισμών και κέντρων μας αναγκάζουν να αμφισβητούμε το ρόλο τους, το κοινωνικό τους βάρος και την ικανότητά τους να έχουν το όποιο αποτέλεσμα, γεγονός που θα έπρεπε να τις οδηγήσει να επανεκτιμήσουν τα προγράμματα, τα σχέδια, τις δομές και τις σχέσεις τους μέσα στην παλαιστινιακή κοινωνία.

Όσο για τις ΗΠΑ, η επιμονή τους να συνεχίζουν να ποντάρουν σε λαθεμένες στρατηγικές γενικά στην περιοχή και ειδικά στην Παλαιστίνη, αναμφίβολα θα τις οδηγεί από τη μια αποτυχία στην άλλη. Έτσι, θα διαπράξουν το ίδιο λάθος, για χιλιοστή φορά, εάν πιστεύουν ότι ο παλαιστινιακός λαός θα αποδεχθεί απλώς ένα συμβιβασμό εις βάρος των εθνικών του δικαιωμάτων σε αντάλλαγμα μιας οικονομικής δωροδοκίας. Υπό το φως των γεγονότων, όποιο πολιτικό σχέδιο βασιστεί στο να στραφούν οι Παλαιστίνιοι της Δυτικής Όχθης εναντίον εκείνων στη Λωρίδα της Γάζας, παρακάμπτοντας τις πολιτικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες της Παλαιστίνης, ή εκείνοι που θα προσπαθήσουν να εξαναγκάσουν τον παλαιστινιακό λαό να διαλέξει ανάμεσα στην επιλογή της πολιτικής παράδοσης ή της πολιορκίας και της λιμοκτονίας, αναμφίβολα θα αποτύχουν. Και όποιος πιστεύει ότι οι Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη θα παραμείνουν απλώς θεατές ενώ το άλλο μισό του λαού στη Γάζα θα υφίσταται την πολιορκία και τη λιμοκτονία είναι βαθιά γελασμένοι.

Εάν τα γεγονότα φτάσουν σ’ αυτό το σημείο, όλοι θα μείνουν έκπληκτοι από την ένταση της αντίδρασης στους δρόμους της Παλαιστίνης, που δεν νομιμοποίησε κανένα κόμμα να ποδοπατήσει τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά της ή να ξεσκίσει την εθνική και κοινωνική της ενότητα. Στο σημείο αυτό τα χαρτιά θα ξαναμοιραστούν από την αρχή και όλες οι πολιτικές δυνάμεις θα περάσουν από ένα δύσκολο τεστ: η Χαμάς, η Φατάχ και οι εθνικές και δημοκρατικές δυνάμεις. Όποιο κόμμα αντιληφθεί ή υπολογίσει λαθεμένα θα είναι το πρώτο που θα πληρώσει το τίμημα με τη νομιμότητα, το σεβασμό, το ρόλο και την οργανωτική του ενότητα.

Υπό τις παραμέτρους αυτές και των άμεσων και έμμεσων διαστάσεών τους, τα παλαιστινιακά πολιτικά κόμματα, ειδικά η Φατάχ και η Χαμάς, θα βρεθούν ενώπιον μίας και μοναδικής ρεαλιστικής επιλογής: επιστροφή στον εθνικό διάλογο και συναίνεση με τις άλλες δυνάμεις στη βάση ενός κοινού κοινωνικού και πολιτικού προγράμματος που θα διατηρήσει το στάτους και το ρόλο κάθε κόμματος διασφαλίζοντας παράλληλα τις σταθερές της παλαιστινιακής υπόθεσης. Η άλλη πλευρά αυτού του νομίσματος είναι η αδυναμία οποιασδήποτε παλαιστινιακής πολιτικής δύναμης να ελέγξει από μόνη της το πεπρωμένο του παλαιστινιακού λαού και της εθνικής του υπόθεσης.

….

Επιδρομή του ισραηλινού στρατού στη Γάζα

Πηγή: Associated Press

Επιδρομή του ισραηλινού στρατού στη Γάζα σήμερα Πέμπτη με τη συμμετοχή του πυροβολικού και της αεροπορίας πυροδότησε συγκρούσεις με ένοπλους μαχητές, εκ των οποίων οκτώ έχασαν τη ζωή τους.

Σύμφωνα με το στρατό ισραηλινές στρατιωτικές μονάδες είχαν εισέλθει περίπου ένα χιλιόμετρο στα εδάφη της Γάζας, όταν οι αεροπορικές δυνάμεις που τους κάλυπταν εντόπισαν μια ομάδα ένοπλων μαχητών που κατευθυνόταν προς το μέρος τους. Τα αεροσκάφη εξαπέλυσαν επίθεση στους ενόπλους και ξέσπασε εκτεταμένη σύγκρουση. Μάρτυρες κάνουν λόγο για σκληρή μάχη καθώς τα ισραηλινά τανκ και οι μπουλντόζες επέδραμαν, ενώ οι στρατιώτες ακροβολίζονταν σε στέγες κτιρίων. Η Χαμάς και η Ισλαμική Τζιχάντ απάντησαν στα πυρά με ελαφρά όπλα, νάρκες και βλήματα όλμων στο συνοριακό πέρασμα Ερέζ μεταξύ Γάζας και Ισραήλ. Οι έξι νεκροί ήταν μέλη της Χαμάς.

Αργότερα η ισραηλινή αεροπορία εξαπέλυσε πυραύλους στον προσφυγικό καταυλισμό Bureij, στο κεντρικό τμήμα της Γάζας, σκοτώνοντας άλλα δύο μέλη της Χαμάς. Αξιωματούχοι της οργάνωσης δήλωσαν ότι περίπου 15 τανκς και τρεις μπουλντόζες εισέβαλαν σε αγροτικές περιοχές καταστρέφοντας χωράφια, κάτι που ο στρατός αρνήθηκε.

Υπονομεύοντας τη δημοκρατία

Του Joseph Massad*,

Δημοσιεύτηκε στην The Electronic Intifada, στις 4 Ιουλίου 2007 και αναδημοσιεύεται με την άδειά της.

Την ώρα που οι εχθροί του παλαιστινιακού λαού επιτίθενται σε όλα τα μέτωπα – το Ισραήλ με την ανάκριση του Azmi Bishara και μαζί με αυτόν της παλαιστινιακής αντίστασης στη ρατσιστική βάση του εβραϊκού κράτους μέσα στην πράσινη γραμμή, ή η Χαρίρι Α.Ε. και οι σύμμαχοί της, της 14^ης Μάρτη, σκοπεύοντας ν’ αποδείξουν την ισχύ του λιβανικού στρατού εις βάρος των παλαιστινίων πολιτών που ζουν στο Nahr al-Bared, και με τη συνεχιζόμενη πολιορκία από την ισραηλινή στρατιωτική κατοχή και τον αμερικανό σπόνσορα των κατεχόμενων εδαφών – η τελευταία επίθεση προήλθε από παλαιστίνιους συνεργάτες του εχθρού: την ηγεσία της Φατάχ με την υποκίνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Πράγματι η υπονόμευση της δημοκρατίας στη Μέση Ανατολή υπήρξε ο στυλοβάτης της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή από τη στιγμή που η CIA το 1949 υποστήριξε το πραξικόπημα του Hosni al-Zaim που ανέτρεψε τη δημοκρατία στη Συρία. Έκτοτε η λίστα είναι μακρά, αμερικανική υποστήριξη προς το πραξικόπημα του σάχη του Ιράν το 1953 εναντίον της κυβέρνησης Mossadegh, διάλυση της ιορδανικής φιλελεύθερης κοινοβουλευτικής εμπειρίας οργανώνοντας βασιλικό πραξικόπημα το 1957, υποστήριξη του πραξικοπήματος του Μπαθ στο Ιράκ το 1963 εναντίον του λαοφιλούς Abdul-Karim Qassim και πάει λέγοντας. Η αμερικανική πολιτική δεν περιορίστηκε στην ανατροπή φιλελεύθερων και δημοκρατικών κυβερνήσεων στην περιοχή, αλλά προχώρησε στην ενεργή υποστήριξη, αν όχι στο σχεδιασμό και την υποκίνηση, δικτατορικών καθεστώτων στη θέση τους και στην εκπαίδευση και τον εξοπλισμό αυτών των εξουσιών που εγκαθίδρυσαν καθεστώτα εξαιρετικής καταπίεσης και τυραννίας. Ο τωρινός ρόλος των ΗΠΑ στην υπονόμευση της παλαιστινιακής δημοκρατίας και στην επιβολή μιας τάξης διεφθαρμένων συνεργατών στον παλαιστινιακό λαό λοιπόν δεν αποτελεί κάτι καινοφανές.

Εν μέσω όλων αυτών, πλασάρονται οριενταλιστικές φαντασίες της λεγόμενης εξαιρετικής φύσης της παλαιστινιακής κατάστασης από αυθεντίες της Δύσης και τους παλαιστίνιους και άραβες «κοσμικούς», βλέπε φιλοαμερικανούς, ομολόγους τους. Αυτοί οι ειδήμονες φαίνεται να έχουν λησμονήσει την ιστορία της συνεργασίας μεταξύ των καταπιεσμένων εν μέσω τραγωδίας και καταπίεσης, από τους Judenrats και τους Kapos, ως τον Thieu του Βιετνάμ, την UNITA της Αγκόλας, τον Buthelezi της Νοτίου Αφρικής, το RENAMO της Μοζαμβίκης, τους Contras της Νικαράγουας, και τον λιβανικό στρατό υπό τους Saad Haddad και Antoine Lahd στον νότιο Λίβανο. Η παλαιστινιακή κατάσταση είναι στην πραγματικότητα ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Η μοναδική εξαίρεση που προσφέρει η Μέση Ανατολή στη διεθνή πολιτική είναι το δυσανάλογο αυτοκρατορικό ενδιαφέρον που έχει προσελκύσει το πετρέλαιό της και η χωρίς προηγούμενο διεθνής υποστήριξη που έχει δοθεί στην αποικία της των εβραίων εποίκων, οι οποίες συνδέονται εγγενώς. Δεν είναι ο αραβικός κόσμος που είναι μοναδικός, αλλά η αμερικανική στρατηγική στην περιοχή και η αναχρονιστική φύση της αποικίας της των εβραίων εποίκων. Η αντίσταση των δυτικών ειδημόνων και των αράβων υπηρετών τους να το διδαχθούν αυτό, είναι η αντίστασή τους σε κάθε ανάλυση που έχει στόχο την αντίσταση στην εξουσία της αυτοκρατορίας.

Στην περίπτωση της Παλαιστίνης, η αμερικανική υποστήριξη του παλαιστινίου Πινοσέτ, κατά την παράδοση της αμερικανικής προπαγάνδας, παρουσιάζεται ως υποστήριξη της δημοκρατίας, ενώ η άμυνα της παλαιστινιακής δημοκρατικής κυβέρνησης ενάντια σ’ αυτή την υπονόμευση και κτηνωδία ως πραξικόπημα εναντίον της δημοκρατίας. Ο Σίγμουντ Φρόιντ εξηγεί τη διαδικασία που αποκάλεσε «προβολή» ως εκείνη κατά την οποία το ασυνείδητο κάποιου αποδίδει όλα τα αισθήματα (και πράξεις) του για τον άλλο, στον άλλο για τον εαυτό του. Κατά τον Φρόιντ αυτή είναι μια ασυνείδητη διαδικασία. Στην περίπτωση των παλαιστινίων πραξικοπηματιών (ή Lahdists, όπως είναι γνωστοί στον αραβικό κόσμο) και του αμερικανού σπόνσορά τους ωστόσο, η προβολή όλων των εγκλημάτων τους πάνω στη Χαμάς είναι μια συνειδητή στρατηγική που αποτελεί μέρους του πακέτου της συνολικής τους στρατηγικής για να καταστρέψουν την παλαιστινιακή δημοκρατία.

Ας ξεκινήσουμε με ορισμένα ιστορικά προηγούμενα της σημερινής κατάστασης. Η πρώτη φορά που μια νόμιμη παλαιστινιακή κυβέρνηση εγκαθιδρύθηκε στη Γάζα και εμποδίστηκε να ασκήσει την εξουσία της πάνω σε άλλα τμήματα της Παλαιστίνης ήταν το Σεπτέμβρη του 1948. Ήταν ο βασιλιάς Αμπντάλα Ι της Ιορδανίας που εκείνη την περίοδο αντιτάχθηκε στην Κυβέρνηση Όλης της Παλαιστίνης (Hukumat 'Umum Filastin), που δυσχέραινε το σχέδιο του για την προσάρτηση της Κεντρικής Παλαιστίνης στο βασίλειό του. Πράγματι η Κυβέρνηση Όλης της Παλαιστίνης αναγνωρίστηκε από την Αραβική Λίγκα (που ήταν τότε λιγότερο ξεδιάντροπα υποτακτική στα ιμπεριαλιστικά σχέδια απ’ ότι είναι σήμερα) ως ο νόμιμος εκπρόσωπος του παλαιστινιακού λαού και νόμιμος κληρονόμος της Ανώτερης Αραβικής Επιτροπής. Ο βασιλιάς της Ιορδανίας έλαβε καταπιεστικά μέτρα για να εκκαθαρίσει τη Δυτική Όχθη απ’ όλους τους υποστηρικτές της Κυβέρνησης Όλης της Παλαιστίνης και προσφέρθηκαν πολλά κίνητρα σ’ εκείνους που ήταν πρόθυμοι να υποστηρίξουν την προσπάθειά του για προσάρτηση, πλασαρισμένη ως «ενοποίηση». Μόλις ο Αμπντάλα προσάρτησε την περιοχή «νομικά και διοικητικά», η «διεθνής κοινότητα», δηλαδή το Ηνωμένο Βασίλειο και το Ισραήλ, αναγνώρισαν το διευρυμένο του βασίλειο (πλην της Ανατολικής Ιερουσαλήμ) ενώ η Αραβική Λίγκα εξακολουθούσε να το αρνείται με την παρακίνηση της Κυβέρνησης Όλης της Παλαιστίνης. Η Κυβέρνηση Όλης της Παλαιστίνης γρήγορα εξαφανίστηκε από τη νομοθετική και λαϊκή μνήμη, με τη Γάζα να υποτάσσεται στον καθολικό και ολοκληρωτικό έλεγχο της αιγυπτιακής διοίκησης. Η Κεντρική Παλαιστίνη ονομάστηκε Δυτική Όχθη και ανακηρύχθηκε σε τμήμα της Ιορδανίας ως ένα βήμα προς την οδό της αραβικής ενότητας και προς υποστήριξη των Παλαιστινίων. Η εναντίωση στην προσάρτηση χαρακτηρίστηκε από το βασιλιά ως εναντίωση στην αραβική ενότητα και την παλαιστινιακή απελευθέρωση. Αυτό ακριβώς είναι που οι πραξικοπηματίες της Φατάχ και ο πρόεδρός τους ελπίζουν να πετύχουν σήμερα στη Δυτική Όχθη, με τη διαφορά ότι η ενότητα που αναζητούν είναι ιδεολογική, ανάμεσα στους πραξικοπηματίες της Φατάχ και τους αμερικανούς και ισραηλινούς σπόνσορές τους.

Το πρόσφατο από τη Φατάχ εκτελεσμένο πραξικόπημα προετοιμαζόταν εδώ και καιρό. Ο Αμπάς, ο παλαιστίνιος Πινοσέτ, προετοιμαζόταν για το νέο του ρόλο εδώ και τουλάχιστον ενάμιση χρόνο – παραπάνω αν υπολογιστεί και η περίοδος που οι ΗΠΑ τον επέβαλαν ως πρωθυπουργό εναντίον του Γιάσερ Αραφάτ, του οποίου η συνεργασία με τα αμερικανικά και ισραηλινά σχέδια κρίνονταν ανεπαρκής. Από τότε που οι δημοκρατικές εκλογές απαγκίστρωσαν τους πραξικοπηματίες της Φατάχ από την εξουσία και έφεραν τη Χαμάς με λαϊκή πλειοψηφία, τέθηκε σε κίνηση το σχέδιο κήρυξης κατάστασης έκτακτης ανάγκης με την ισχυρή υπόδειξη των Αμερικανών, των οποίων η εναντίωση στη δημοκρατία στον αραβικό κόσμο καθορίζει την αιματοβαμμένη ιστορία και σύγχρονη πραγματικότητα με την οποία τιμώρησαν (και τιμωρούν) την περιοχή. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν παρουσιαζόταν η ευκαιρία για να εκτελεστεί το σχέδιο. Όχι ότι ο Αμπάς και οι πραξικοπηματίες υπαρχηγοί του δεν προσπάθησαν να τη δημιουργήσουν. Το έκαναν με απερίφραστη και ανοικτή συνεργασία με τους ισραηλινούς κατακτητές και τους αμερικανούς σπόνσορές τους. Εδώ συμπεριλαμβάνονται η οικονομική πολιορκία και ο στραγγαλισμός που επιβλήθηκε από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. στον παλαιστινιακό λαό, η ισραηλινή επαν-εισβολή στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα και η απαγωγή δεκάδων μελών του κοινοβουλίου και υπουργών της Χαμάς, και η πυρπόληση των γραφείων του πρωθυπουργού από καθάρματα της Φατάχ, που επιτέθηκαν επίσης και σε μεμονωμένους υπουργούς και σαμποτάρισαν ενεργά τη δουλειά των υπουργείων, και η ενεργή βοήθεια των αιγυπτιακών και ιορδανικών μυστικών υπηρεσιών που είναι οι βασικοί σύμβουλοι του Αμπάς κατ’ εντολή των Αμερικανών και μερικές φορές των Ισραηλινών.

Στο ιδεολογικό μέτωπο, αυτή η προσπάθεια υποβοηθήθηκε από τις διακηρύξεις των συνεργατών παλαιστινίων διανοουμένων, των επονομαζόμενων «κοσμικών», με την υποστήριξή τους στο Όσλο ή το εισόδημα από τις μετά το Όσλο ΜΚΟ που το Όσλο τους εξασφάλισε. Οι προσπάθειές τους συμπληρώθηκαν από φίλιους του Χαρίρι λιβανέζους δεξιούς διανοούμενους, που παρουσίαζαν εαυτούς ως «αριστερούς φιλοπαλαιστινιακούς αγωνιστές» επειδή τη δεκαετία του ’70 και του ’80 είχαν συμπλεύσει με τις τάξεις της χρηματοδοτούμενης από τον Κόλπο Φατάχ. Τους τελευταίους μήνες η συνεργασία των πραξικοπηματιών της Φατάχ δεν μπορούσε να συγκρατηθεί. Οι ανοιχτές προετοιμασίες για το πραξικόπημα ήταν σε πλήρη ανάπτυξη με αμερικανική στρατιωτική βοήθεια και εκπαίδευση (που παρασχέθηκε), ισραηλινές διευκολύνσεις των προσπαθειών (επίσης παρασχέθηκαν απλόχερα) και με την πρόληψη μιας αραβικής διπλωματικής κάλυψης (πάντοτε διαθέσιμη). Το σχέδιο, τις λεπτομέρειες του οποίου ανέπτυξα σ’ ένα άρθρο τον περασμένο Νοέμβρη (βλέπε

"Pinochet in Palestine"), τώρα πλέον εφαρμόζεται με όλες τις φανφάρες που θα ταίριαζαν στον ίδιο τον Αουγκούστο Πινοσέτ.

Οι πραξικοπηματίες της Φατάχ, στην παράδοση όλων των μη εκλεγμένων αραβικών καθεστώτων τα οποία επίσης έκαναν τα δικά τους πραξικοπήματα εναντίον δημοκρατικών δυνάμεων στις κοινωνίες τους τις τελευταίες έξι δεκαετίες, ανακήρυξαν τους δημοκρατικά εκλεγμένους εχθρούς τους ως «πραξικοπηματίες» που οδηγούν τον παλαιστινιακό λαό σε μια «σκοτεινή» άβυσσο! Ο Πινοσέτ δεν υπήρξε πιο ευγενής με τον Αλιέντε και αυτοπαρουσιάστηκε ο ίδιος και το φασιστικό αμερικανόπνευστο πραξικόπημά του ως τίποτα περισσότερο από μια αποκατάσταση για να επανέλθει το έθνος της Χιλής στο σωστό δρόμο της υποδούλωσης και της συνεργασίας με την αυτοκρατορία. Οι παλαιστίνιοι πραξικοπηματίες καταλαβαίνουν ότι θα παραμείνουν στην εξουσία και θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν οικονομικά οφέλη μόνο αν συνεχίσουν να υπηρετούν την ισραηλινή κατοχή και τον αμερικανό της σπόνσορα. Πράγματι, οι παλαιστίνιοι πραξικοπηματίες έχουν ξεπεράσει το Ισραήλ και τις ΗΠΑ στις κατασκευασμένες κατηγορίες εις βάρος της Χαμάς. Περιγραφές όπως «δυνάμεις του σκότους», και «εμιράτο του σκότους» δεν αποδίδονται στο εβραϊκό ρατσιστικό κράτος που καταπιέζει τους Παλαιστινίους επικαλούμενο την εβραϊκή θεολογία, τη φυλετική ανωτερότητα και εξαπολύει μαζικούς και αδιάκριτους βομβαρδισμούς πολιτών και κλέβει την περιουσία τους τις τελευταίες έξι δεκαετίες, αλλά στη δημοκρατικά εκλεγμένη Χαμάς που υπερασπίστηκε εαυτόν ενάντια στο τελευταίο στάδιο του πραξικοπήματος που έστηνε ο βασικός πραξικοπηματίας Μοχάμεντ Νταχλάν εκ μέρους της Φατάχ και των ισραηλινών και αμερικανών χορηγών του στη Γάζα. Η ρητορική του Αμπάς, χωρίς αμφιβολία υποδειγμένη από την Κόντι Ράις και τον Εχούντ Ολμέρτ, συδαυλίζεται από τη ρητορική των παλαιστινίων «διανοουμένων» στο μισθολόγιο του Όσλο και τους λιβανέζους υποστηρικτές τους (που είναι αντίστοιχα στο μισθολόγιο της Χαρίρι Α.Ε. και της εφημερίδας Al-Nahar). Το βασικό αμάρτημα της Χαμάς ήταν η νίκη της επί των πραξικοπηματιών αφού τη στρίμωξαν στη γωνία με την ελπίδα ότι θα κατασφάξουν όλη της την ηγεσία στη Γάζα. Η Χαμάς που υπήρξε παραπάνω από υπομονετική παρά τις επί μήνες προκλήσεις (μεταξύ αυτών δολοφονίες ηγετών της, φυλάκιση και βασανισμός των μελών της, για ν’ αναφερθούν οι πιο βασικές) από την πλευρά των πραξικοπηματιών, δεν μπορούσε παρά να υπερασπίσει εαυτόν από την τελική τους επίθεση.

Ως τιμωρία, ο παλαιστινιακός λαός που εξέλεξε τη Χαμάς θα συνεχίσει να υφίσταται τον τρόμο που του επιβάλουν οι Αμερικάνοι, οι Ισραηλινοί και η Ε.Ε. Οι αντιδημοκράτες Αμερικανοί και Ευρωπαίοι ήδη στέλνουν οικονομικές και διπλωματικές επιβραβεύσεις στους ηγέτες του πραξικοπήματος στη Δυτική Όχθη, όπως και οι Ισραηλινοί, αν και οι τελευταίοι είναι πιο προσεκτικοί. Η μεγαλύτερη βοήθεια του Ισραήλ προς τους πραξικοπηματίες τις τελευταίες μέρες συνίσταντο κυρίως στον βομβαρδισμό της Γάζας και στον προγραμματισμό «ειρηνευτικών» συνομιλιών με τον ηγέτη του πραξικοπήματος στο Σαρμ αλ-Σεΐκ ως επιβράβευση. Πράγματι το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη αναθεωρούν όλα τα μέτρα που είχαν λάβει για να τιμωρήσουν την παλαιστινιακή δημοκρατία από τη στιγμή της εκλογής της Χαμάς με σκοπό να ανταμείψουν το αντιδημοκρατικό πραξικόπημα. Έτσι το Ισραήλ άρχισε να επιστρέφει τα χρήματα των δασμών που έκλεβε τον τελευταίο ενάμιση χρόνο από τον παλαιστινιακό λαό (περίπου ένα δις δολάρια). Όσο για την παράνομη πραξικοπηματική κυβέρνηση που συγκάλεσε ο Αμπάς με τον τεχνοκράτη Σαλάμ Φαγιάντ ως πρωθυπουργό, θα λάβει –όπως και ο προκάτοχός του στη Χιλή- κάθε είδος βοήθειας, οικονομική, στρατιωτική, διπλωματική και ιδεολογική. Ας μην ξεχνάμε ότι τεχνοκράτες οικονομολόγοι της «Σχολής του Σικάγο», οπαδοί του Μίλτον Φρίντμαν, ήταν εκείνοι που τέθηκαν επικεφαλής της χιλιανής οικονομίας υπό τον Πινοσέτ και σχεδόν την γονάτισαν. Είναι το χιλιανό παράδειγμα που έκανε δημοφιλή τον όρο «τεχνοκράτες» στην κυβέρνηση, που έγινε κοινός τόπος μετά τη δεκαετία του 1980 και το υπόσχονται τώρα στον παλαιστινιακό λαό ως σωτηρία.

Από τότε που καθοδήγησε το πραξικόπημα ενάντια στη δημοκρατία, ο Αμπάς ανέστειλε άρθρα του παλαιστινιακού βασικού νόμου, τα οποία απαιτούν την κοινοβουλευτική έγκριση των αποφάσεων που λαμβάνει. Έχει επίσης διατάξει τη διάλυση όλων των ΜΚΟ, οι οποίες τώρα πρέπει να ζητήσουν εκ νέου άδεια λειτουργίας, άδεια που δεν θα δοθεί σε οργανισμούς που συνδέονται με τη Χαμάς, καθιστώντας τους παράνομους.

Ενώ η Χαμάς έθεσε μέσα σε μερικές μέρες υπό έλεγχο τις λεηλασίες και την αταξία που δημιούργησαν ορισμένα από τα μέλη της, οι εκτεταμένες καταστροφές περιουσιών που συνδέονται με τη Χαμάς, συμπεριλαμβανομένων κέντρων κοινωνικών υπηρεσιών, σχολείων και γραφείων, συνεχίζεται σε όλη τη Δυτική Όχθη από τα χέρια των συμμοριών της Φατάχ. Εντωμεταξύ, μέλη της Χαμάς, συμπεριλαμβανομένων εκλεγμένων αξιωματούχων αναγκάστηκαν να βγουν στην παρανομία από φόβο για τη ζωή τους και εκατοντάδες συλλαμβάνονται από το Ισραήλ και τη Φατάχ. Βρίθουν οι καταγγελίες εξαφανίσεων. Και όλα αυτά είναι απολύτως αποδεκτά από τη «διεθνή κοινότητα» στο όνομα της υπεράσπισης της «δημοκρατίας». Όντως, η ίδια η ρητορική που χρησιμοποιεί ο Αμπάς και η χούντα της Φατάχ είναι δανεισμένη από τη ρητορική των ΗΠΑ για τον «πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία», ιδιαίτερα η σύνδεση της Χαμάς με το Ιράν.

Εντωμεταξύ, ενέργειες που οργάνωσαν οι συμμορίες της Φατάχ, συμπεριλαμβανομένης της εξώθησης ενός αγωνιστή της Φατάχ από ψηλό κτίριο (που τον μπέρδεψαν με αγωνιστή της Χαμάς), και τα συναφή, εξαπολύονται ως κατηγορίες εναντίον της Χαμάς από τη χορωδία κοσμικών των παλαιστινίων διανοουμένων (και των δορυφορικών μέσων ενημέρωσης που ανήκουν στους Σαουδάραβες) που υποστηρίζουν το πραξικόπημα της Φατάχ. Ίσως το πρόσφατο ποίημα του Μαχμούντ Νταρβίς προς υποστήριξη του πραξικοπήματος που δημοσιεύτηκε στην πρώτη σελίδα της σαουδαραβικής εφημερίδας Al-Hayat, να μπορεί να εξηγηθεί από τις μηνιαίες επιταγές που λαμβάνει από την από τη Φατάχ ελεγχόμενη Παλαιστινιακή Αρχή, και δεν είναι ο μόνος. Η καταδίκη από μέρους του εκείνων των κοσμικών διανοουμένων που υποστηρίζουν την παλαιστινιακή δημοκρατία είναι μια επιπλέον προσπάθεια να πολωθεί η παλαιστινιακή κοινωνία όχι στα δύο άκρα εκείνων που υποστηρίζουν ή εκείνων που αντιτίθενται στην παλαιστινιακή δημοκρατία, αλλά στα δύο άκρα των κοσμικών εναντίον των Ισλαμιστών. Το ότι οι «κοσμικοί» είναι εκείνοι που συνεργάζονται με το θεοκρατικό Ισραήλ για να καταστρέψουν τη δημοκρατία, διατυπωμένη ως «Ισλαμισμός», αναπαριστάται ως μια δύναμη του δυτικού μοντερνισμού και διαφωτισμού. Αυτό που διαφεύγει στον Νταρβίς και στη φάρα του είναι ότι αυτές οι «σκοτεινές δυνάμεις» του Ισλαμισμού στην Παλαιστίνη είναι εκείνες που υπερασπίζονται τη δημοκρατία.

Η φιλοπραξικοπηματική στάση που υιοθέτησαν πολλοί από τους κοσμικούς διανοούμενους του Όσλο απέναντι στην παλαιστινιακή δημοκρατία μετασχηματίζει πραγματικά τους παλαιστίνιους κοσμικούς στην «πιο σκοτεινή δύναμη» στην παλαιστινιακή ιστορία εδώ και δεκαετίες. Γινόμαστε μάρτυρες της ολοκληρωτικής κατάρρευσης του παλαιστινιακού κοσμικού παραδείγματος αντίστασης στην ισραηλινή κατοχή. Το μοναδικό αντίδοτο σ’ αυτές τις δυνάμεις του πραγματικού σκότους είναι να συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε και να κινητοποιούμαστε για την παλαιστινιακή δημοκρατία και να εκθέτουμε τους ηγέτες του αντιδημοκρατικού πραξικοπήματος και τους απολογητές διανοούμενους ως αυτό που πραγματικά είναι: συνεργάτες του εχθρού.

* Ο συγγραφέας είναι επίκουρος καθηγητής σύγχρονης αραβικής πολιτικής και ιστορίας της διανόησης στο πανεπιστήμιο Κολούμπια. Στα τελευταία βιβλία του περιλαμβάνονται Η Επιμονή του Παλαιστινιακού Ζητήματος (The Persistence of the Palestinian Question) και Desiring Arabs. Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στην Al-Ahram Weekly και αναδημοσιεύεται με την άδεια του συγγραφέα.

Απελευθερώθηκε ο Άλαν Τζόνστον

Πηγή: (Associated Press, BBC, Aljazeera)

Ο δημοσιογράφος του BBC Άλαν Τζόνστον απελευθερώθηκε σήμερα Τετάρτη ύστερα από τέσσερις μήνες. Είχε απαχθεί από την οργάνωση Στρατός του Ισλάμ στις 12 Μαρτίου. Ο γεννημένος στη Σκωτία δημοσιογράφος κάλυπτε τα γεγονότα στη Γάζα εδώ και τρία χρόνια.

Η απελευθέρωσή του επετεύχθη με την παρέμβαση της Χαμάς. Ο Ισμαήλ Χανίγιε στη συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε δεν αποκάλυψε τις λεπτομέρειες της επιχείρησης, αλλά τη Δευτέρα η Χαμάς συνέλαβε τον εκπρόσωπο Τύπου του Στρατού του Ισλάμ και τον άφησε ελεύθερο την Τρίτη.

Ο Τζόνστον δήλωσε ότι η κατάληψη της εξουσίας από τη Χαμάς στη Γάζα και η υπόσχεσή της να βελτιώσει τις συνθήκες της ασφάλειας είχαν διευκολύνει την απελευθέρωσή του. «Οι απαγωγείς ένιωθαν πολύ χαλαροί και πολύ ασφαλείς για την επιχείρησή τους έως ότου… πριν από λίγες βδομάδες ανέλαβε η Χαμάς τις επιχειρήσεις ασφαλείας εδώ» δήλωσε. Είπε επίσης ότι φοβόταν πως οι απαγωγείς του θα τον σκότωναν εάν έκανε εισβολή στο κρησφύγετο τους η Χαμάς και της απέδωσε τα εύσημα για την απελευθέρωσή του: «Αν δεν είχε ασκηθεί αυτή η πραγματικά σοβαρή πίεση από την πλευρά της Χαμάς, αυτή η δέσμευση για το νοικοκύρεμα των πολλών-πολλών προβλημάτων ασφαλείας της Γάζας, τότε μπορεί να εξακολουθούσα να βρίσκομαι σ’ εκείνο το δωμάτιο για πολύ ακόμα».

Οι ηγέτες της Χαμάς στη Γάζα δήλωσαν ότι η απελευθέρωση του Τζόνστον σηματοδοτεί μια νέα εποχή νόμου και τάξης στη βυθισμένη στην ανομία παράκτια λωρίδα. Ταυτόχρονα ωστόσο παραδέχτηκαν ότι δεν πρόκειται να αφοπλίσουν τον υπεύθυνο για την απαγωγή Στρατό του Ισλάμ, που συνδέεται με μία από τις πιο ισχυρές φατρίες της Γάζας.

Ο Τζόνστον περιέγραψε τους απαγωγείς του ως μια μικρή ομάδα της «τζιχάντ» που ήταν λιγότερο επικεντρωμένη στη σύγκρουση των Παλαιστινίων με το Ισραήλ και περισσότερο «στο να καταφέρει μ’ ένα τρόπο μια μαχαιριά στη Βρετανία». Η οργάνωση είχε αρχικά ζητήσει την ανταλλαγή του δημοσιογράφου με την απελευθέρωση ενός ισλαμιστή κληρικού με δεσμούς με την Αλ Κάιντα που κρατείται στη Βρετανία. Ο δημοσιογράφος δήλωσε ότι κάποια στιγμή είχε παραμείνει αλυσοδεμένος για ένα 24ωρο, τον είχαν μετακινήσει δύο φορές και τον είχαν δείρει «λίγο» την τελευταία μισή ώρα πριν την απελευθέρωσή του.

Η Χαμάς δήλωσε επίσης ότι η επόμενη απελευθέρωση θα μπορούσε να είναι εκείνη του ισραηλινού στρατιώτη Γκιλάντ Σαλίτ με την προϋπόθεση ότι το Ισραήλ θα απελευθερώσει εκατοντάδες παλαιστινίους φυλακισμένους. Ο Στρατός του Ισλάμ είναι μία από τις τρεις οργανώσεις που έχουν εμπλακεί στην απαγωγή του στρατιώτη.

Ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς χαιρέτισε την απελευθέρωση του Τζόνστον και δήλωσε ότι οργανώσεις όπως ο Στρατός του Ισλάμ πρέπει να αφοπλιστούν επειδή δημιουργούν «χαοτικές καταστάσεις». Σύμβουλος του Αμπάς ωστόσο κατηγόρησε τη Χαμάς ότι συντόνισε από κοινού με τον Στρατό του Ισλάμ την απαγωγή και την απελευθέρωση.

Μετά την απελευθέρωση του Τζόνστον εκπρόσωπος της Χαμάς απηύθηνε εκ νέου πρόταση για διάλογο στον Αμπάς «ώστε να επανέλθουμε σε μια φυσιολογική κατάσταση».

Ερωτηθείς αν θα επιστρέψει στη Γάζα ο Τζόνστον είπε ότι «ύστερα από τόσους μήνες απαγωγής χρειάζεται ένα διάλειμμα», ενώ με την εμπειρία τριών χρόνων δουλειάς στην περιοχή ανέφερε ότι γνωρίζει πάρα πολύ καλά την παλαιστινιακή παράδοση της φιλοξενίας.

Ο Άλαν Τζόνστον δήλωσε ότι ανυπομονεί να ξαναβρεθεί με την οικογένειά του στη Σκωτία και εξέφρασε τη λύπη του που οι ενέργειές του αναστάτωσαν τη ζωή των μελών της. Είπε επίσης ότι μάθαινε για τις προσπάθειες για την απελευθέρωσή του ακούγοντας τη διεθνή υπηρεσία του BBC στο ραδιόφωνο. Οι ειδήσεις για τις διαδηλώσεις σε όλο τον πλανήτη του προσέφεραν παρηγοριά. «Έγιναν διαδηλώσεις από το Πεκίνο μέχρι το Μπουένος Άιρες, από τη Βηρυτό ως το Λονδίνο και την Ουάσινγκτον και, ξέρετε, μπορούσα να νιώσω πόσο πολύ ο παλαιστινιακός λαός αισθανόταν ότι αυτό (η απαγωγή) δεν είναι σωστό και πόση υποστήριξη υπήρχε για τον τερματισμό της κράτησής μου».

Ο οικονομικός αποκλεισμός της Γάζας οδηγεί σε ανθρωπιστική κρίση

Μελέτη του Παλαιστινιακού Κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Palestinian Centre for Human Rights 2 Ιουλίου 2007

Πηγή: Electronic Intifada

Ενημερωθείτε και για τη διεθνή πρωτοβουλία Free Gaza

To Παλαιστινιακό Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (ΠΚΑΔ) ανησυχεί εξαιρετικά για την κλιμάκωση της πολιορκίας στη Λωρίδα της Γάζας από τις Ισραηλινές Κατοχικές Δυνάμεις (ΙΚΔ) μέσω του κλεισίματος όλων των συνοριακών περασμάτων, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Συνοριακού Φυλακίου της Ράφας στα αιγυπτιακά σύνορα. Το ΠΚΑΔ προειδοποιεί για τις συνέπειες της πολιτικής συλλογικής τιμωρίας που εφαρμόζεται ενάντια στον αστικό παλαιστινιακό πληθυσμό. Το ΠΚΑΔ απευθύνει έκκληση προς όλα τα κράτη, και ιδιαίτερα εκείνα που έχουν κυρώσει την Τέταρτη Συνθήκη της Γενεύης του 1949, τους θεσμούς των Ηνωμένων Εθνών και όλες τις διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις να λάβουν άμεσα μέτρα για να ασκήσουν πίεση στις ΙΚΔ ώστε να επιτραπεί η κανονική εισροή των βασικών προμηθειών, μεταξύ αυτών των τροφίμων και των ιατρικών προμηθειών, στη Λωρίδα της Γάζας προκειμένου να αποφευχθεί μια επαπειλούμενη κρίση που θα μπορούσε να απειλήσει 1,5 παλαιστινίους πολίτες που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας, εκ των οποίων το 73% ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.

Το ΠΚΑΔ έχει παρακολουθήσει στενά την επιδείνωση των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών που απορρέουν από την ολοκληρωτική πολιορκία που επιβλήθηκε στη Λωρίδα της Γάζας και τις απειλές για τη μακρόχρονη διατήρησή της. Οι ΙΚΔ έχουν αρνηθεί την ελεύθερη διέλευση τροφίμων, ιατρικών προμηθειών και βασικών αναγκών στη Λωρίδα της Γάζας. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΠΚΑΔ, οι ανθρωπιστικές συνθήκες ήταν ήδη καταστροφικές και πριν το σφίξιμο της πολιορκίας από τις ΙΚΔ μετά την κατάληψη της Λωρίδας της Γάζας από τη Χαμάς στις 15 Ιουνίου 2007. Οι ΙΚΔ έχουν κλείσει όλα τα συνοριακά περάσματα που λειτουργούσαν μερικώς και έχουν αρνηθεί την ελεύθερη διέλευση καυσίμων, τροφίμων και φαρμάκων. Επιπλέον, έχουν απαγορεύσει τα ταξίδια των παλαιστινίων πολιτών έξω από τη Λωρίδα της Γάζας, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που χρήζουν ιατρικής περίθαλψης στο εξωτερικό.

Η πρωτοφανής θηλιά που σφίγγει τη Λωρίδα της Γάζας έχει διπλασιάσει τα βάσανα του παλαιστινιακού αστικού πληθυσμού οδηγώντας σε μια καταστροφική κατάσταση. Επιπλέον ο τομέας της υγείας έχει αρχίσει να πάσχει από μια κρίση που οφείλεται στην έλλειψη ιατρικών προμηθειών αναγκαίων για τη λειτουργία των νοσοκομείων και των ιατρικών κέντρων στη Λωρίδα της Γάζας με το κλείσιμο όλων των συνοριακών περασμάτων μεταξύ της Λωρίδας της Γάζας και τόσο του Ισραήλ όσο και της Αιγύπτου.

Οι ΙΚΔ έχουν κλείσει εντελώς το Διεθνές Συνοριακό Φυλάκιο της Ράφα στα αιγυπτιακά σύνορα από τις 15 Ιουνίου 2007. Το συνοριακό πέρασμα λειτούργησε μερικώς τη Δευτέρα 18 Ιουνίου 2007 για να επιτραπεί σε 160 παλαιστίνιους ταξιδιώτες, που κρατούνταν στο αεροδρόμιο al-'Areesh λόγω έλλειψης βίζας, να επιστρέψουν στη Λωρίδα της Γάζας. Τουλάχιστον 6.000 Παλαιστίνιοι έχουν αποκλειστεί στην αιγυπτιακή πλευρά του συνοριακού περάσματος περιμένοντας να τους επιτραπεί να επιστρέψουν στη Λωρίδα της Γάζας. Ορισμένοι απ’ αυτούς τους Παλαιστινίους είχαν ταξιδέψει στο εξωτερικό μέσω του συνοριακού περάσματος για να λάβουν ιατρική περίθαλψη, να σπουδάσουν, να εργαστούν ή να επισκεφθούν συγγενείς. Υπάρχουν οικογένειες που είχαν φτάσει στην Αίγυπτο καθ’ οδόν για τη Λωρίδα της Γάζας για να περάσουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές με συγγενείς και δεκάδες ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε εγχειρήσεις και χρήζουν ειδικής ιατρικής περίθαλψης που δεν μπορεί να παρασχεθεί στο συνοριακό πέρασμα, έτσι εξαναγκάστηκαν να μείνουν σε γειτονικές αιγυπτιακές πόλεις. Πολλοί απ’ αυτούς τους Παλαιστινίους έχουν ξεμείνει από χρήματα. Χιλιάδες παλαιστίνιοι πολίτες που ζουν στη Λωρίδα της Γάζας, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 400 ασθενών που χρήζουν προηγμένης ιατρικής περίθαλψης, δεν μπόρεσαν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό.

Οι ΙΚΔ έχουν κλείσει το εμπορικό συνοριακό πέρασμα του Κάρνι από τις 15 Ιουνίου 2007. Πριν απ’ αυτό το πρόσφατο κλείσιμο, ο περιορισμός στη διακίνηση τροφίμων είχε σχετικά υποχωρήσει. Οι ΙΚΔ έχουν αρνηθεί την εισροή αγαθών στη Λωρίδα της Γάζας. Αν οι ΙΚΔ συνεχίσουν να κρατούν το πέρασμα κλειστό η Λωρίδα της Γάζας σύντομα θα υποστεί μια ανθρωπιστική κρίση καθώς οι αποθήκες βασικών ειδών διατροφής σύντομα θα στερέψουν. Μια τέτοια κρίση θα επηρεάσει δραματικά τουλάχιστον το 73% του πληθυσμού που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Λόγω της έλλειψης σιταριού, έχει σταματήσει η λειτουργία τριών μύλων και σύντομα θα σταματήσει η λειτουργία και των υπολοίπων αν αδειάσουν οι σιταποθήκες τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Λωρίδα της Γάζας χρειάζεται καθημερινά 600 τόνους σιταριού.

Επιπλέον οι ΙΚΔ έχουν κλείσει το πέρασμα Σόφα, που προορίζεται για τη διέλευση κατασκευαστικών υλών, από τις 15 Ιουνίου του 2007. Το πέρασμα λειτούργησε μερικώς στις 25 και στις 26 Ιουνίου του 2007 για να επιτραπεί η είσοδος 84 φορτηγών φορτωμένων με προϊόντα για εμπόρους της περιοχής και 290 τόνους αλεύρι για το πρόγραμμα WFP, World Food Program (WFP). Ως αποτέλεσμα του κλεισίματος του περάσματος, τα περισσότερα κατασκευαστικά έργα έχουν σταματήσει.

Όπως και άλλα συνοριακά περάσματα, οι ΙΚΔ έκλεισαν το Κερέμ Σαλόμ από τις 15 Ιουνίου 2007. Το πέρασμα λειτουργούσε μερικώς από τις 19 έως τις 24 Ιουνίου του 2007 για να επιτραπεί η είσοδος δύο κοντέινερ με φάρμακα για τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού και για το υπουργείο Υγείας, 150 τόνων ρυζιού, 130 τόνων λαδιού και 260 τόνων τροφίμων για το WFP, 600 τόνων βοήθειας σε τρόφιμα από την Ιορδανία, 10 κοντέινερ φαρμάκων από την USAID και 14 κοντέινερ καθημερινών προϊόντων, τεσσάρων κοντέινερ κατεψυγμένου κρέατος και 70 τόνων και τεσσάρων κοντέινερ ζωοτροφών για τους εμπόρους της περιοχής.

Οι ΙΚΔ έκλεισαν ολοσχερώς το πέρασμα του Ερέζ από τις 15 Ιουνίου του 2007. Έχουν εμποδίσει εργαζόμενους των διεθνών και τοπικών οργανισμών, ασθενείς και περίπου 300 εμπόρους, που είχαν λάβει άδεια να ταξιδέψουν μέσω του περάσματος πριν το κλείσιμο, να περάσουν μέσω αυτού. Οι ΙΚΔ έχουν επίσης ακυρώσει το πρόγραμμα οικογενειακών επισκέψεων προς τους παλαιστινίους κρατούμενους στις ισραηλινές φυλακές, που συντονίζει η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού. Στις 19 Ιουνίου 2007, οι ΙΚΔ άρχισαν να επιτρέπουν σ’ έναν περιορισμένο αριθμό ασθενών να ταξιδεύει προς τα ισραηλινά νοσοκομεία μέσω του περάσματος. Έκτοτε, οι ΙΚΔ έχουν επιτρέψει σε 78 ασθενείς να ταξιδέψουν μέσω του περάσματος κατόπιν συντονισμού με τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού.

Οι ΙΚΔ έκλεισαν το πέρασμα Ναχάλ Οζ, που προορίζεται για τη διέλευση των καυσίμων μέσα στη Λωρίδα της Γάζας. Το πέρασμα ξανάνοιξε την επόμενη μέρα και οι καθημερινές ανάγκες καυσίμων για τη Λωρίδα της Γάζας εισέρχονται σε ημερήσια βάση, χωρίς καμία δυνατότητα αποθηκευτικών προμηθειών. Η Λωρίδα της Γάζας καταναλώνει καθημερινά 200 τόνους οικιακού γκαζιού, δύο εκατομμύρια λίτρα βενζόλης και οκτώ εκατομμύρια λίτρα βενζίνης.

Υπό το φως της συνεχιζόμενης επιδείνωσης των ανθρωπιστικών συνθηκών στη Λωρίδα της Γάζας, το ΠΚΑΔ καλεί τη διεθνή κοινότητα:

1. Να ξανανοίξει το Διεθνές Επικοινωνιακό Κέντρο της Ράφας ώστε να διατηρηθούν οι δεσμοί ανάμεσα στη Λωρίδα της Γάζας και τον έξω κόσμο και να επιτραπεί η ελευθερία κινήσεων του αστικού πληθυσμού της,
2. Να πιέσει τις ισραηλινές κατοχικές αρχές να άρουν την οικονομική πολιορκία που επιβλήθηκε στη Λωρίδα της Γάζας, να ανοίξουν το εμπορικό πέρασμα για να επιτραπεί η εισροή τροφίμων και να μην εφαρμόζουν την πολιτική της συλλογικής τιμωρίας που αποστερεί τον παλαιστινιακό πληθυσμό από τα οικονομικά και κοινωνικά του δικαιώματα,
3. Να παρέμβει άμεσα για να διασφαλίσουν τον σεβασμό του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και της νομοθεσίας περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων προκειμένου να τερματιστεί η επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης του παλαιστινιακού πληθυσμού στη Λωρίδα της Γάζας,
4. Να μην τιμωρεί τον πληθυσμό της Λωρίδας της Γάζας μέσω του παγώματος της οικονομικής βοήθειας, αντίθετα να αυξήσουν τη βοήθεια προς τις διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις, ιδιαίτερα προς την Υπηρεσία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNRWA) και να τους ζητήσουν να αυξήσουν τη βοήθεια, εκπαιδευτική και ιατρική και να διευρύνουν το εύρος των ανθρωπιστικών τους υπηρεσιών,
5. Να υπενθυμίσει στο Κράτος του Ισραήλ, τη δύναμη κατοχής της Λωρίδας της Γάζας, τις νομικές του υποχρεώσεις σύμφωνα με την Τέταρτη Συνθήκη της Γενεύης του 1949 προς τον παλαιστινιακό αστικό πληθυσμό. Το άρθρο 55 της Συνθήκης αναφέρει: «Στο μέγιστο δυνατό βαθμό των μέσων που διαθέτει η Δύναμη Κατοχής έχει καθήκον να διασφαλίζει τις διατροφικές και ιατρικές προμήθειες του πληθυσμού, οφείλει, ειδικότερα, να εισάγει τα αναγκαία είδη διατροφής, ιατρικά αποθέματα και άλλα είδη, αν οι πόροι της κατεχόμενης περιοχής δεν επαρκούν. Η Δύναμη Κατοχής δεν μπορεί να επιτάξει τρόφιμα, είδη ή ιατρικές προμήθειες που υπάρχουν στην κατεχόμενη περιοχή, εκτός αν προορίζονται για χρήση από τις κατοχικές δυνάμεις και το διοικητικό προσωπικό, και σ’ αυτή την περίπτωση μόνο εάν οι ανάγκες του αστικού πληθυσμού έχουν ληφθεί υπόψη» και
6. Ειδικά οι Θεματοφύλακες να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με το πρώτο άρθρο της Συνθήκης προκειμένου να διασφαλίσουν την τήρηση της Συνθήκης από τις ΙΚΔ για να διασφαλιστεί η προστασία των παλαιστινίων πολιτών.

Τέλος εποχής

Αυτό το blog παύει να εκπροσωπεί το Σύλλογο Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό «Ιντιφάντα». Εξακολουθεί ωστόσο να είναι θετικά διακείμενο απέναντι στο Σύλλογο. Σύντομα εξάλλου η αναμόρφωση του www.intifada.gr θα έχει ολοκληρωθεί.

Ο δημιουργός αυτού του blog θα εξακολουθήσει να δημοσιεύει ειδήσεις, απόψεις, θέσεις και αναλύσεις για τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη όπως έκανε από την αρχή της λειτουργίας του, τον Οκτώβρη του 2006.

Σε περίπτωση αναδημοσίευσης κειμένων από το blog θεωρείται σκόπιμο να αναφέρεται η πηγή.

Τελευταίες εξελίξεις

Πηγή: Associated Press

Επιδρομή στη Τζενίν, νεκρός ένοπλος των Ταξιαρχιών των Μαρτύρων του Αλ Άκσα

Σε επιδρομή του ισραηλινού στρατού στον προσφυγικό καταυλισμό της πόλης Τζενίν στο βόρειο τμήμα της Δυτικής Όχθης νωρίς τη Δευτέρα, σκοτώθηκε ο Mohammed Haija, ένας από τους διοικητές των Ταξιαρχιών των Μαρτύρων του Αλ Άκσα που συνδέονται με τη Φατάχ. Σύμφωνα με παλαιστινιακές πηγές θεωρούνταν πολύ κοντινός συνεργάτης ενός εκ των ηγετών της οργάνωσης, του Zakariya Zubeidi, που βρίσκεται στη λίστα των καταζητούμενων από τον ισραηλινό στρατό. Ένας ακόμη μαχητής τραυματίστηκε.

Πληρώνονται οι δημόσιοι υπάλληλοι, όχι της Χαμάς

Το Ισραήλ ξεπάγωσε 119 εκατομμύρια δολάρια από τους δασμούς που παρακρατούσε παράνομα από την παλαιστινιακή κυβέρνηση και τα μετέφερε την Κυριακή στη νέα κυβέρνηση του Φαγιάντ. Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν ότι τα παρέλαβαν. Θα ακολουθήσει και δεύτερη αποδέσμευση πόρων τις ερχόμενες μέρες.

Τα χρήματα θα αποδοθούν για την πληρωμή των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά όχι εκείνων που προσελήφθηκαν από τη Χαμάς, συμπεριλαμβανομένων 6.000 μελών των σωμάτων ασφαλείας. Στη Γάζα, ανακοινώθηκε στα μέλη των σωμάτων ασφαλείας ότι θα πληρωθούν μόνο αν παραμείνουν στα σπίτια τους και αρνηθούν να εργαστούν υπό τη διοίκηση της Χαμάς.

Υπό τη νόμιμα δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Χαμάς οι 165.000 δημόσιοι υπάλληλοι πληρώνονταν αποσπασματικά λόγω του διεθνούς εμπάργκο. Το Ισραήλ από τον Μάρτιο του 2006 πάγωσε 600 εκατομμύρια δολάρια, προερχόμενα από δασμούς και φόρους, που ανήκουν στους Παλαιστινίους. Λόγω του ότι η κυβέρνηση είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης η οικονομία παρέλυσε. Η κάλυψη του μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων κοστίζει 120 εκ. δολάρια μηνιαίως.

Ο Ολμέρτ δήλωσε σχετικά ότι έχει αναθαρρήσει από τα τελευταία βήματα της κυβέρνησης του Φαγιάντ, αλλά ότι το Ισραήλ θα προχωρήσει την εκστρατεία του για τη συντριβή των παλαιστινίων ενόπλων.

Ισραηλινή επιδρομή στη Γάζα με 7 νεκρούς

Τρεις επιθέσεις με πυραύλους μέσα σε μία μέρα εξαπέλυσε το Σάββατο ο ισραηλινός στρατός σκοτώνοντας εφτά Παλαιστινίους.

Κατά την πρώτη επίθεση σκοτώθηκαν τρεις μαχητές της Ισλαμικής Τζιχάντ. Εκπρόσωπος της οργάνωσης δήλωσε ότι ένας εκ των νεκρών, ο Ziad Ghanam, ήταν ο ηγέτης του τομέα της νότιας Γάζας. «Θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε στην οδό της αντίστασης μέχρι να γίνουμε μάρτυρες ή να νικήσουμε» δήλωσε.

Η δεύτερη επίθεση έπληξε «εργοστάσιο όπλων» στον προσφυγικό καταυλισμό Maghazi στο κέντρο της Λωρίδας της Γάζας, σκοτώνοντας τέσσερις ενόπλους, μεταξύ αυτών έναν πατέρα μαζί με το γιο του, μέλη των Ταξιαρχιών των Μαρτύρων του Αλ Άκσα που συνδέονται με τη Φατάχ. Σύμφωνα με εκπρόσωπο της οργάνωσης ο πατέρας, ο 50χρονος Salah Quffa ήταν ηγέτης του τομέα της κεντρικής Γάζας.

Η τρίτη επίθεση εξαπολύθηκε στο ίδιο σημείο λίγο αργότερα. Σύμφωνα με ιατρική ανακοίνωση τραυματίστηκαν πέντε ένοπλοι της Χαμάς που φρουρούσαν το σημείο μετά την πρώτη επίθεση.

Η ισραηλινή αεροπορία έχει πλήξει τη Γάζα έξι φορές από τότε που ανέλαβε τον έλεγχό της η Χαμάς, πριν από δύο βδομάδες. Την Πέμπτη ο ισραηλινός στρατός σκότωσε τουλάχιστον οκτώ Παλαιστινίους.

Η εξαπόλυση ρουκετών και οι επιθέσεις από παλαιστινιακής πλευράς έχουν μειωθεί δραστικά από τη στιγμή της ανάληψης της εξουσίας από τη Χαμάς.

Σε συνέντευξη που έδωσε στο CNN την Πέμπτη ο πρωθυπουργός της κυβέρνησης έκτακτης ανάγκης Σαλάμ Φαγιάντ δήλωσε ότι θα χρειαστεί «εντατική και ενεργή συνεργασία με τους Ισραηλινούς» για να επιβληθεί ο νόμος και η τάξη στη Δυτική Όχθη. Δύο μέρες αργότερα ο εκπρόσωπος των Επιτροπών Λαϊκής Αντίστασης τον κατήγγειλε ως συνεργάτη και τον κατονόμασε ως «στόχο της αντίστασης».

Αναβάλλεται η απελευθέρωση κρατουμένων (μόνο της Φατάχ)

Η υπόσχεση του ισραηλινού πρωθυπουργού Εχούντ Ολμέρτ για την απελευθέρωση 250 κρατουμένων της Φατάχ δεν τέθηκε σε ψηφοφορία στη συνεδρίαση της Κυριακής του ισραηλινού κοινοβουλίου.

Η απελευθέρωση θα είναι η μεγαλύτερη από τον Φεβρουάριο του 2005, όταν το Ισραήλ απελευθέρωσε 500 κρατούμενους μετά τη Σύνοδο της Αιγύπτου ως ένδειξη στήριξης του Αμπάς που είχε μόλις εκλεγεί πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής.

Το Ισραήλ κρατάει στις φυλακές του περίπου 10.000 Παλαιστινίους. Τόσο η Χαμάς όσο και άλλες οργανώσεις άσκησαν δριμεία κριτική στον Αμπάς που αποδέχτηκε την απελευθέρωση κρατουμένων προερχόμενων αποκλειστικά από τη δική του οργάνωση.

Οι ιεροκήρυκες της Χαμάς σε κλοιό

Ο Σαλάμ Φαγιάντ προειδοποίησε την Πέμπτη τους ισλαμιστές ιεροκήρυκες ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί την πολιτικολογία στα τζαμιά.

Την εντολή ακολούθησε ιεροκήρυκας στη Ραμάλα, μιλώντας για γενικότητες, ενώ έξω από το τζαμί ήταν σταθμευμένα δύο αστυνομικά οχήματα.

Στην Τζενίν, ένας ιεροκήρυκας φίλιος της Χαμάς αντικαταστάθηκε από άλλον που κήρυξε την αναγκαιότητα υποστήριξης της νέας παλαιστινιακής ηγεσίας.

Στη Νάμπλους, ο εκ των ηγετών της Χαμάς Maher Kharas, ωστόσο, μίλησε ενάντια στις ΗΠΑ, το Ισραήλ και των παλαιστινίων μετριοπαθών, το τζαμί ήταν μέσα στην παλιά πόλη, η οποία νωρίτερα την ίδια μέρα είχε δεχτεί ισραηλινή επιδρομή. «Οι ισραηλινοί στρατιώτες εισβάλλουν στη Ναμπλούς εδώ και δύο μέρες. Πού είναι η κυβέρνηση να υπερασπιστεί την παλιά πόλη; Πού είναι η κυβέρνηση που ζήτησε τη διάλυση των ένοπλων ταξιαρχιών; Η Αμερική θα ηττηθεί στο Ιράκ και οι πιστοί μουσουλμάνοι θα έρθουν εδώ νικητές» ανέφερε στο κήρυγμά του. Το 1996 κατόπιν εντολής του Γιάσερ Αραφάτ οι πιο στρατευμένοι ιεροκήρυκες της Χαμάς είχαν χάσει τη δουλειά τους, ένας εξ αυτών ήταν και ο Kharas, που επανήλθε πέρυσι με την εκλογή της Χαμάς.

Ο Αμπάς ζητάει την επέμβαση διεθνούς δύναμης

Την Παρασκευή από το Παρίσι ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς ζήτησε την επέμβαση διεθνούς δύναμης για τη διεξαγωγή εκλογών και δήλωσε αποφασισμένος να απομονώσει τη Χαμάς.

Την ίδια μέρα ο ισραηλινός στρατός σκότωσε τον 22χρονο Haitham Saleh, μέλος των συνδεόμενων με τη Φατάχ Ταξιαρχιών Αλ Άκσα, από τον προσφυγικό καταυλισμό Μπαλάτα στην πόλη Νάμπλους της Δυτικής Όχθης.